Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Κόκκινη γραμμή στον ορίζοντα *



Mε συνέντευξή του την Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013 στην εφημερίδα Επενδυτής, ο κος Φώτης Κουβέλης διανύοντας την τελευταία του θητεία ως πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. απέκλεισε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο επανόδου του στην κυβέρνηση Σαμαρά και στήριξής της από το κόμμα τού οποίου ηγείται.
Χαρακτηριστικά, ο κος Κουβέλης δήλωσε: «Καμιά σχέση με την πραγματικότητα τα σενάρια επανόδου της ΔΗΜ.ΑΡ. στην κυβέρνηση. Αποχωρήσαμε από την κυβέρνηση όταν η Ν.Δ προώθησε τον επανακαθορισμό της κυβερνητικής πολιτικής με την ιδεολογικοπολιτική σφραγίδα της, αποδέχθηκε ακόμη και ανορθολογικές απαιτήσεις της τρόικας και επέλεξε ένα αυταρχικό μοντέλο “μεταρρυθμίσεων”».
Την ίδια χρονική στιγμή, ο κος Παπαδημούλης, ιστορικό στέλεχος της Κουμουνδούρου που δεν ακολούθησε τον κο Κουβέλη όταν ο δεύτερος διαφοροποιήθηκε πολικά από τον κο Τσίπρα και αποχώρησε από τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ιδρύοντας τη ΔΗΜ.ΑΡ. (της ευθύνης), ένας εκ των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ, σε συνέντευξή του στη Real News τού ανερχόμενου εκδοτικού συγκροτήματος (Δ.Ο.Χ.) του κου Ν. Χαντζηνικολάου, μιλά για όλους εκείνους που επιθυμούν ή πρόκειται να επιθυμήσουν στο μέλλον να ενταχθούν στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, που απαλλαγμένο πλέον από την εσωστρέφεια των συνιστωσών βαδίζει με σταθερά βήματα προς την νίκη στις επερχόμενες εκλογές.
Μεταξύ των άλλων ο κος Παπαδημούλης δήλωσε ότι «το κριτήριο της “έξωθεν καλής μαρτυρίας” θα μετρήσει πολύ». Συγκεκριμένα, όπως αναμεταδίδουν τα tanea.gr –του άλλου γνωστού συγκροτήματος (Δ.Ο.Λ.)– αναφέρει: «Η επιδοκιμασία όσων διαφοροποιηθούν έστω και τώρα από την καταστροφική κυβερνητική πολιτική, δεν σημαίνει αυτόματα ένταξη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ … Αν το ζητήσουν, θα αξιολογηθούν από τα αρμόδια συλλογικά μας όργανα. Και το κριτήριο της “έξωθεν καλής μαρτυρίας” θα μετρήσει πολύ».
Συνεχίζοντας την συλλογιστική του ο προβεβλημένος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ μιλά για στροφή της ΔΗΜ.ΑΡ. και ενδεχόμενο συνεργασίας της με τον ΣΥΡΙΖΑ καθώς η παρουσιαζόμενη από τα ΜΜΕ δημοκοπική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και η «πλούσια» κυβερνητική εμπειρία της ΔΗΜ.ΑΡ. δημιουργούν νέα δεδομένα.
Δηλώνει χαρακτηριστικά: «Οι διαφορές μας με τη ΔΗΜ.ΑΡ. ήταν και παραμένουν σημαντικές. Εν όψει του Συνεδρίου της, ίσως και λόγω των δημοσκοπήσεων, αναπτύσσεται ένας διάλογος και μια ενδιαφέρουσα κινητικότητα. Η εμπειρία της ΔΗΜ.ΑΡ. από τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση Σαμαρά αλλά και η ανοδική δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, ασφαλώς δημιουργεί νέα δεδομένα. Ας μην προτρέχουμε όμως».
Δύο συνεντεύξεις δύο πρώην συνεργατών από την εποχή του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και πλέον πολιτικών αντιπάλων (;) που οι κόκκινες γραμμές του πρώτου μόνο ως ανέκδοτο που βεβηλώνει την ιστορία της Αριστεράς  ακούγονται στα αυτιά του δεύτερου, συναντώνται σε ένα σημείο: Η «έξωθεν καλή μαρτυρία» εξασφαλίζει άφεση αμαρτιών για την συνεργασία των δύο κομμάτων σε κυβερνητικό επίπεδο.
Το ερώτημα άμεσο και ευθύ: Μήπως κάποιοι εντός και εκτός της Χώρας επιθυμούν τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ) στην κυβέρνηση χωρίς εκλογές;
Ο κος Τσίπρας πριν λίγες μέρες από το βήμα της Βουλής στην τοποθέτησή του για την πρόταση μομφής που το κόμμα του είχε υποβάλλει, είχε κατηγορηματικά αποκλείσει το ενδεχόμενο να δημιουργήσει κυβέρνηση με την παρούσα σύνθεση της Βουλής, χωρίς δηλαδή να διενεργηθούν εκλογές. Με αυτό ως δεδομένο, οποιαδήποτε αναφορά σε συνεργασία με τη ΔΗΜ.ΑΡ. ή εξίσου χειρότερα (επιτρέψτε μου την αδόκιμη έκφραση) με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του κου Βενιζέλου-των-υποβρυχίων και των λοιπών «τορπιλισμένων» (επιτρέψτε μου την αδόκιμη έκφραση) είναι άνευ νοήματος. Ο λόγος απλός: ούτε η ΔΗΜ.ΑΡ. ούτε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρόκειται κατά μόνας ή αθροιστικά να ξεπεράσουν το όριο του 3% στις επερχόμενες εκλογές και να εκλέξουν εκπροσώπους στο Εθνικό Κοινοβούλιο. Συνεπώς, ποια κυβερνητική συνεργασία επιδιώκουν να προετοιμάσουν οι γνωστοί-άγνωστοι των εξωχώριων κέντρων; Για ποια κυβερνητική συνεργασία μιλάνε;
Μετεκλογική συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ τόσο με την ΔΗΜ.ΑΡ. όσο και με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν μπορεί ούτε πρόκειται να υπάρξει. Μετεκλογικά δεν θα υπάρχει ΔΗΜ.ΑΡ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ. Επομένως, η όλη συζήτηση αφορά ή στην διάσωση των προβεβλημένων στελεχών της ΔΗΜ.ΑΡ. με την ένταξή τους στον ΣΥΡΙΖΑ (τα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα διασωθούν «βυθίζοντας» τον Πρόεδρό τους στην εξεταστική της Βουλής για τα υποβρύχια) ή την προετοιμασία μιας κυβερνητικής συνεργασίας των δύο κομμάτων με την παρούσα Βουλή όταν ο κος Σαμαράς χάσει τη δεδηλωμένη.
Ανεξάρτητα όμως από όλα αυτά, ας μείνουμε στον πυρήνα της συζήτησης. Ας αναλογιστούμε λοιπόν: υπάρχει η «έξωθεν καλή μαρτυρία» για τη μη στήριξη της ΔΗΜ.ΑΡ. στην Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου;
Αν πραγματικά ο κος Κουβέλης δεν στηρίζει την κυβέρνηση των πρώην συνεταίρων του, τότε γιατί ψήφισε ΠΑΡΩΝ στην πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ προ ημερών όταν ακόμη και το σκληροπυρηνικό Κ.Κ.Ε. ψήφισε ΥΠΕΡ της πρότασης μομφής; Δεν αποτελεί το ΠΑΡΟΝ στήριξη της κυβέρνησης; Δεν αποτελεί άρνηση καταψήφισης της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Οικονομία; Ή μήπως κατά το σκεπτικό των στελεχών της ΔΗΜ.ΑΡ. και του προέδρου της, το Κ.Κ.Ε. του κου Κουτσούμπα και της κας Παπαρήγα έγινε και αυτό… ΣΥΡΙΖΑ; Όλη η Βουλή υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ κε Κουβέλη (πλην Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ.) και εσείς στηρίζεται την κυβέρνηση με το ΠΑΡΟΝ της ευθύνης;
Εκτός αυτού όμως του παραδείγματος από την κεντρική πολιτική σκηνή αλλά και των επίσημων δηλώσεων της ηγεσίας της ΔΗΜ.ΑΡ. στα ελεγχόμενα και κατευθυνόμενα ΜΜΕ, ποιο ρόλο διαδραματίζουν καθημερινά τα στελέχη της στις τοπικές κοινωνίες;
Ποια πολιτική υπηρετούν κάθε μέρα που περνά από τις θέσεις ευθύνης που κατέλαβαν κατά το διάστημα που συμμετείχαν στην κυβέρνηση;
Έχουν παραιτηθεί και αυτοί από τις θέσεις τους όπως είχαν κάνει για επικοινωνιακούς λόγους οι υπουργοί της ΔΗΜ.ΑΡ. ή συνεχίζουν μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας να υπηρετούν την κυβερνητική πολιτική της εξαθλίωσης του Ελληνικού Λαού;
Θα αναρωτηθώ δημόσια για μια τέτοια περίπτωση που έχει αποτελέσει αντικείμενο συζητήσεων στην τοπική κοινωνία από την οποία προέρχομαι, μέλος της οποίας είμαι και εγώ.
Πρόκειται για τον γνωστό στους πολιτικούς κύκλους της Πρέβεζας κο Μιλτιάδη Κλάπα, αδερφό του στενού συνεργάτη του κου Κουβέλη, που με την υπ. αριθμ. 7318/371 απόφαση (ΒΕΥΑΟΡ1Γ-406) της 11ης Φεβρουαρίου 2013 του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, κου Θεοδωρίδη, αποσπάστηκε (χωρίς να λαμβάνει καμιά αποζημίωση –«για την Πατρίδα ρε γαμώτο») ως ειδικός συνεργάτης του Γενικού Γραμματέα για θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας και έχει παραμείνει στη θέση του ακόμη και μετά την παραίτηση του κου Θεοδωρίδη. Στηρίζει ακόμη με τις υπηρεσίες του ο κος Κλάπας, που προέρχεται από τον χώρο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ (ο οποίος αυτοδιαλύθηκε λίγο πριν το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ) την κυβερνητική πολιτική ως μέλος της ΔΗΜ.ΑΡ.; 
Αποτελούν τέτοιου είδους πρακτικές «έξωθεν καλές μαρτυρίες» για την ΔΗΜ.ΑΡ. ώστε να θεωρείται έστω συνομιλητής του ΣΥΡΙΖΑ;
Είναι η περίπτωση που ανέφερα η μόνη ή υπάρχουν και άλλες; Think!
Κλείνοντας, να τονίσω το αυτονόητο αφού ως γνωστόν τα αυτονόητα είναι και τα πιο δύσκολα: οι απλοί πολίτες γνωρίζουν τι γίνεται στον τόπο τους, έχουν κρίση και καταλαβαίνουν. Δεν αποδέχονται, ούτε ανέχονται «μέση λύση» στα χρόνια των μνημονίων.
Ή με τα μνημόνια ή με τον Λαό; Και τα δύο δεν γίνεται.
Καλό, λοιπόν, θα είναι η ΔΗΜ.ΑΡ. δια της ηγεσίας της -αλλά και των δορυφόρων της- να μην επιχειρεί να παρουσιάσει την στάση της ως αντικυβερνητική αφού κατ’ ουσίαν στηρίζει την Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου με τον πιο επαίσχυντο τρόπο, στα «μουλωχτά» που λένε και στο χωριό.
Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ δια των προβεβλημένων στελεχών του –λίγων, όχι όλων- πρέπει να διατυπώσει ξεκάθαρη θέση για την τύχη που μπορεί να έχουν στελέχη άλλων κομμάτων (βλέπε Κουβέλης, Λούκα Κατσέλη-Αρσένη), τα οποία έχουν υπογράψει μνημόνια και δανειακές συμβάσεις εκχώρησης της Εθνικής μας Κυριαρχίας και εξαθλίωσης του Ελληνικού Λαού.
Δεν τους θέλουμε συμμέτοχους στην κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ που θα προκύψει μετά τις εκλογές, όποτε αυτές γίνουν. Δεν τους έχουμε ανάγκη. Αρκετό «καλό» έκαναν στη Χώρα. Δεν χρειάζεται να μας σώσουν άλλο. Υπάρχουν άξια στελέχη στον χώρο της Αριστεράς ή, γιατί όχι, και εκτός Αριστεράς που μπορούν να λειτουργήσουν υπεράνω κομμάτων, υπέρ της προάσπισης των συμφερόντων της Πατρίδας μας τόσο για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και προς αντικατάσταση του κου Προβόπουλου.
Αν δεν θέλουμε να ισχύσει και για εμάς στο ΣΥΡΙΖΑ η παροιμία που λέει: «πες μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι», θα πρέπει να σκεφτούμε πολύ σοβαρά ότι «η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται τίμια» και να δράσουμε ανάλογα ανοίγοντας τις πόρτες μας στους απλούς Έλληνες πολίτες που πιστεύουν στις αξίες και τις αρχές μας, από όπου και αν αυτοί οι πολίτες προέρχονται ενώ παράλληλα να κλείσουμε πόρτες, παράθυρα, παντζούρια και χαραμάδες, σε όλους εκείνους που ήρθαν και έρχονται στον ΣΥΡΙΖΑ, όχι για να δώσουν, αλλά για να πάρουν.
Δεν θα επιτρέψουμε να βλέπουν οι Έλληνες συμπολίτες μας Συριζαίο και να κουνάνε το κεφάλι υποτιμητικά και με απογοήτευση, γιατί δεν υπήρξαμε, δεν είμαστε, αλλά, κυρίως, δεν σκοπεύουμε να γίνουμε λαμόγια, δωσίλογοι και προδότες.
Ή εμείς ή αυτοί.
Δεν ξεχνώ. Δεν συγχωρώ. Δεν σιωπώ.


*Του Κωνσταντίνου Νάκκα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...